Η Ανισοκατανομή είναι το Πρόβλημα στον Δημόσιο Τομέα!

Καθημερινά βλέπω να διαμαρτύρονται οι κάθε είδους χαμηλοσυνταξιούχοι και χαμηλόμισθοι στις τηλεοράσεις για τους μισθούς και τις συντάξεις τους. Δίκιο έχουν, όντως έτσι είναι τα πράγματα, υπάρχουν κάποιες κοινωνικές ομάδες οι οποίες αντιμετωπίζουν οξύτατο οικονομικό πρόβλημα. Από την άλλη όμως υπάρχουν κάποιες κοινωνικές ομάδες (κυρίως συνταξιούχοι ΔΕΚΟ αλλά όχι μόνο) που απολαμβάνουν υπερβολικά υψηλές συντάξεις. Στην Ελλάδα, το πρόβλημα στον δημόσιο τομέα δεν είναι πρόβλημα αμοιβών αλλά πρόβλημα κατανομής των αμοιβών.

 

Και άντε στην ιδιωτική οικονομία, τα πράγματα είναι ελεύθερα, δεν μπορεί να επέμβει πολύ το κράτος. Στον δημόσιο τομέα, εκεί που μπορεί να επέμβει, τι κάνει; Εφαρμόζει πολιτικές συρρίκνωσης των κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων ή όχι; Η απάντηση είναι όχι! Δεν εξηγείται αλλιώς ένας συνταξιούχος του ΟΓΑ να παίρνει 300€ σύνταξη και ένας συνταξιούχος εργάτης της ΔΕΗ 1700€. Είναι αδιανόητο για ένα κράτος που θέλει να λέει ότι έχει σύγχρονο κοινωνικό πρόσωπο να μην προβαίνει σε ενέργειες με σκοπό την εξάλειψη τέτοιων ανισοτήτων. Άλλωστε, η ανισοκατανομή του εισοδήματος σε μια οικονομία περιλαμβάνεται μέσα στους δείκτες οικονομικής ανάπτυξης και ευημερίας μιας χώρας. Δεν είναι τυχαίο αυτό! Τι διαφορά δηλαδή έχει ένας που ήταν εργάτης της ΔΕΗ με έναν που ήταν αγρότης; Πώς δικαιολογείται η τεράστια διαφορά στις συντάξεις τους;

 

Πραγματικά, θεωρώ, πως στην χώρα μας τα χρήματα που προορίζονται για μισθούς του δημόσιου τομέα είναι υπέρ-αρκετά. Το πρόβλημα δεν εστιάζεται εκεί αλλά στο πώς αυτά κατανέμονται. Και μάλιστα πιστεύω πως όλες οι κυβερνήσεις κατά καιρούς το έχουν αντιληφθεί αυτό αλλά καμία δεν τολμάει να κάνει μία γενναία ανακατανομή του εισοδήματος. Από αυτό και μόνο καταλαβαίνω πως μια τέτοια ενέργεια πρέπει να έχει μεγάλο πολιτικό κόστος. Όταν όμως οι κυβερνήσεις και οι διοικούντες πορεύονται αποκλειστικά και μόνο με κριτήριο το πολιτικό κόστος τότε δεν ασκούν πολιτική όπως θα έπρεπε αλλά χαϊδεύουν τα αυτιά του λαού. Τότε πλέον δεν είναι πολιτικοί αλλά πολιτικάντηδες! Και αν είναι έτσι να κάνουν καλύτερα δημοσκοπήσεις σχετικά με κάθε θέμα, να καταγράφουν την βούληση της πλειοψηφίας του λαού και να πράττουν αναλόγως, άσχετα αν κάποια πράγματα πρέπει να γίνουν για το μακροπρόθεσμο καλό όλων μας έστω και αν η πλειοψηφία δεν το αντιλαμβάνεται.

 

Άλλωστε μια μεγάλη μερίδα του κόσμου δεν καταλάβαινε την πραγματική σημασία της ένταξης της χώρας μας στην ευρωζώνη. Νόμιζαν ότι το μοναδικό όφελός θα ήταν ότι θα νιώθαμε Ευρωπαίοι λόγω κοινού νομίσματος με τα άλλα Ευρωπαϊκά κράτη. Η ίδια μερίδα σήμερα (αλλά και πολύ περισσότεροι) εκφράζονται αρνητικά για τις συνέπειες του ευρώ. Και αναφέρω το Ευρώ γιατί πολλοί δεν καταλάβαιναν την σημασία της ένταξης της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, έτσι όπως πολλοί δεν αντιλαμβάνονται την σημασία της ισοκατανομής του εισοδήματος σε μια οικονομία. Μόνο που στην πρώτη περίπτωση υπήρχε η πολιτική βούληση για την είσοδο ενώ στην δεύτερη περίπτωση όλες οι κυβερνήσεις «ποιούν την νήσσαν».

 

Και μάλιστα όταν η ανισοκατανομή του εισοδήματος συνδυάζεται και με το άλλο μεγάλο πρόβλημα της χώρας μας, την αναξιοκρατία, τα αποτελέσματα είναι για γέλια και για κλάματα. Καταλήγουν αμόρφωτοι, αστοιχείωτοι και για 30 χρόνια τεμπέληδες άνθρωποι να παίρνουν συντάξεις της τάξεως των 1700€. Ας τα έδιναν τουλάχιστον στους αγρότες ή σε άλλους λοιπούς χαμηλοσυνταξιούχους.

 

Αλλά θα μου πείτε, πώς να τα δώσουν στους αγρότες ή στους λοιπούς χαμηλοσυνταξιούχους; Οι υπάλληλοι των δημόσιων οργανισμών είναι αυτοί που συντηρούν το κόμμα με τα διάφορα συνδικάτα, σωματεία και δεν συμμαζεύεται. Αυτοί κάνουν πορείες και απεργίες (με εντολή του κόμματος) για να φθείρουν το αντίπαλο κόμμα που είναι στην εξουσία, αυτοί τρέχουν στον προεκλογικό αγώνα του τοπικού βουλευτή και το κυριότερο αυτοί είναι που τους βόλεψε το κόμμα έστω και αν δεν άξιζαν. Φαύλος κύκλος δηλαδή, στραβά ξεκίνησε το πράγμα και στραβά συνεχίζει. Ελπίζω μόνο να μην συνεχιστεί για πολύ ακόμα γιατί τότε θα είναι πλέον πάρα πολύ αργά. Και εμείς γι’ ακόμη μία φορά θα είμαστε στο σταθμό παρακολουθώντας το τρένο να φεύγει…

Αν σας άρεσε το post κάντε κλίκ στη Μελισσούλα…!