Η Τεχνοφοβία των Ελλήνων και ο ρόλος των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης…

Όλες οι στατιστικές που κατά καιρούς ανακοινώνει η Ευρωπαϊκή Ένωση σχετικά με την χρήση και την διείσδυση της τεχνολογίας στα διάφορα κράτη μέλη μας εμφανίζουν τελευταίους ως χώρα. Καθόμουνα και σκεφτόμουνα ποιοι μπορεί να είναι οι λόγοι που αυτό συμβαίνει και γιατί άλλες χώρες θεωρούν στρατηγικής σημασίας πλεονέκτημα την διάδοση και υιοθέτηση των νέων τεχνολογιών.

Κατέληξα σε κάποια συμπεράσματα αλλά εντυπωσιάστηκα ιδιαίτερα όταν έφτασα στο σημείο να σκεφτώ τον τρόπο με τον οποίο προβάλλεται η τεχνολογία από τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης.

Σχεδόν όλα τα θέματα που αναλαμβάνουν να παρουσιάσουν τα ΜΜΕ σχετικά με την τεχνολογία ασχολούνται με την αρνητική της πλευρά και όχι με την σωστή χρήση της που μπορεί πραγματικά να διευκολύνει τη ζωή μας και να ανεβάσει το βιοτικό μας επίπεδο. Ακούμε καθημερινά για παιδεραστία μέσω του ίντερνετ, για κλοπές πιστωτικών καρτών μέσω του ίντερνετ, για αυτοκτονίες μέσω του ίντερνετ και άλλες τέτοιες περιπτώσεις.

Φυσικά δεν θέλω σε καμία περίπτωση να παραβλέψω το γεγονός πως, όντως, αυτά που παρουσιάζουν συμβαίνουν αλλά θέλω να τονίσω επίσης την απέχθεια, την φοβία, τον δισταγμό και την καχυποψία προς την τεχνολογία που προκαλεί η παρουσίαση μόνο των αρνητικών πλευρών της. Γιατί, λοιπόν, να μην παρουσιάζουν και τη θετική πλευρά της τεχνολογίας; Γιατί να μην αναφερθούνε στον πλούτο των πληροφοριών που υπάρχουν διαθέσιμες στο διαδίκτυο, τις επιχειρηματικές ευκαιρίες που αυτό παρουσιάζει, το πλήθος των συναλλαγών που μπορούν να εκτελεστούν μέσω αυτού, τις ευκαιρίες ψυχαγωγίας μέσω του διαδικτύου, την έκδοση πιστοποιητικών από τους κρατικούς φορείς (την λεγόμενη δηλαδή ηλεκτρονική διακυβέρνηση) και πολλά άλλα τέτοια παραδείγματα;

Ίσως γιατί δεν πουλάνε τόσο πολύ και δεν εγείρουν το ενδιαφέρον του μέσου Έλληνα τηλεθεατή τέτοιου είδους θέματα! Αλήθεια με πόσο ενδιαφέρον θα παρακολουθούσε κάποιος μια εκπομπή για τις ευκαιρίες επιχειρηματικής δραστηριότητας στο διαδίκτυο και με πόσο ενδιαφέρον θα παρακολουθούσε μια απαγωγή ή ένα θέμα παιδεραστίας;

Πώς να καταλάβει ο μέσος Έλληνας όλα τα παραπάνω όταν αντιμετωπίζει τον ηλεκτρονικό υπολογιστή και το ίντερνετ απλά σαν ένα καταναλωτικό προϊόν και όχι σαν ένα μέσο εισόδου στην παγκόσμια κοινωνία της πληροφορίας; Θεωρεί πως ο υπολογιστής είναι μόνο για να βλέπει ταινίες, να κατεβάζει τραγούδια και να γράφει στο word. Αν δεν αλλάξει, όμως, στάση απέναντι στην τεχνολογία και αν δεν σταματήσει να την δαιμονοποιεί και αυτός αλλά και τα κανάλια, μια ζωή θα βρισκόμαστε τελευταίοι στην διείσδυση της τεχνολογίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πίσω ακόμη και από τις 10 χώρες που μόλις πριν λίγο καιρό μπήκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αλλά και από την μεριά των κυβερνήσεων δεν έχω δει ιδιαίτερες προσπάθειες προκειμένου οι Έλληνες να μπορέσουν να αξιοποιήσουν την τεχνολογία και να διευκολύνουν την καθημερινότητά τους. Ούτε κίνητρα, ούτε πολιτικές προς αυτή την κατεύθυνση. Μέχρι πριν λίγο καιρό υπήρχε φοροαπαλλαγή για τις δαπάνες για αγορά ηλεκτρονικού υπολογιστή και τώρα έχει καταργηθεί. Γιατί; Μήπως γιατί όλα τα νοικοκυριά απέκτησαν ηλεκτρονικό υπολογιστή και υιοθέτησαν τις νέες τεχνολογίες; Ή μήπως αυτές οι φοροαπαλλαγές επιβάρυναν τόσο πολύ τον κρατικό προϋπολογισμό που κρίθηκε σκόπιμο να καταργηθούν;

Όπως έχω αναφέρει ότι πιστεύω πως δεν υπάρχει στη χώρα μας όραμα για την παιδεία, έτσι πιστεύω ότι δεν υπάρχει και πρόγραμμα για την μετατροπή μας από ένα κράτος computer illiterate σε ένα κράτος computer literate. Δεν είναι καθόλου τυχαίο άλλωστε που υπάρχουν πολλά άτομα που τελειώνουν το πανεπιστήμιο και δεν έχουν χρησιμοποιήσει ποτέ τους ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Και το χειρότερο δεν είναι αυτό, αλλά η άποψή τους ότι δεν το θεωρούν χρήσιμο. Και όλα αυτά, από άτομα που σε μερικά χρόνια θα αποτελούν τους εργαζόμενους, τους διευθυντές και τα στελέχη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Τον κινητήριο μοχλό ανάπτυξής μας δηλαδή.

Ας επιστρέψω όμως στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στην αντιμετώπισή τους προς την τεχνολογία. Πραγματικά εξεπλάγην θετικά όταν ραδιοφωνική εκπομπή (της οποίας τον τίτλο και τον σταθμό στον οποίο ήταν δεν θυμάμαι) είχε καλεσμένο τον ιδρυτή της σελίδας www.adslgr.com για το θέμα της ευρυζωνικότητας στην Ελλάδα που τόσο πίσω έχει μείνει σε σχέση με τα Ευρωπαϊκά δεδομένα. Όπως επίσης μου προξένησε το ενδιαφέρον το ιστολόγιο (Blog) του βουλευτή Μίμη Ανδρουλάκη, καθαρά και μόνο από την πλευρά της υιοθέτησης τέτοιου είδους τεχνολογιών από έναν βουλευτή και όχι από την πλευρά των πολιτικών του πεποιθήσεων. Αλήθεια, πόσοι βουλευτές έχουν blogs για διάλογο με τους πολίτες; Πόσοι βουλευτές απαντάνε στα emails που τους στέλνονται; Φυσικά οι ερωτήσεις είναι ρητορικές καθώς ξέρω, στο περίπου, τι συμβαίνει.

Η υιοθέτηση νέων τεχνολογιών, η αλλαγή νοοτροπίας του Έλληνα όσον αφορά την τεχνολογία και η παροχή κινήτρων από το κράτος προς την κατεύθυνση αυτή είναι μονόδρομος για την χώρα μας αν θέλει να επιβιώσει στο διεθνές σκηνικό. Οι Έλληνες, μάλλον δεν έχουν καταλάβει ακόμη προς τα πού πάνε τα πράγματα ή αρνούνται χαρακτηριστικά να το καταλάβουν. Το θέμα είναι να μην αναγκαστούν να το καταλάβουν απότομα όταν θα έχουν χάσει ακόμη ένα τρένο!

Και για να μην ξεχνιόμαστε, η μοναδική τεχνολογία που παρουσιάζει εντυπωσιακούς ρυθμούς διείσδυσης στη χώρα μας είναι η κινητή τηλεφωνία. Εντυπωσιακότερους ρυθμούς μάλιστα από πολλές και αναπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες. Και αυτό, όχι γιατί ξαφνικά αποτινάξαμε από πάνω μας την τεχνοφοβία, αλλά γιατί τα τσακάλια του Μάρκετινγκ μας το πλάσαραν ως στοιχείο του lifestyle μας και της προσωπικότητάς μας. Λες και αν δεν έχω συγκεκριμένου τύπου και χαρακτηριστικών κινητό μειώνεται η προσωπικότητά μου. Και εμείς φυσικά το χάψαμε, διότι ως λαός του «φαίνεσθαι» και όχι του «είναι» πιστεύουμε ότι ολοκληρωνόμαστε σαν προσωπικότητες όταν αποκτήσουμε το τελευταίας τεχνολογίας κινητό τηλέφωνο. Κούνια που μας κούναγε!!!

Αν σας άρεσε το post κάντε κλίκ στη Μελισσούλα…!